+31(0) 6 45024643 info@simple-hearted.nl

Het verleden, een zelfgebouwde kooi?
Blijven hangen in het verleden, misschien herken je het wel? Je denkt met grote regelmaat terug aan een bepaalde situatie uit je verleden en aan de persoon of personen die betrokken waren. Herbelevend en wensend dat het allemaal anders was verlopen.

De situatie is al lang en breed verleden tijd en ook de persoon of personen zijn al lang en breed uit je leven verdwenen. Toch raakt het je nog steeds en iedere keer opnieuw weerklinken de woorden die toen gesproken zijn. Je ziet nog steeds de beelden en ook de geuren van toen worden telkens weer tot leven gewekt. Je hoort weer zijn stem en je ruikt weer haar geur. Je proeft weer de koffie die je dronk en de omgeving waar jullie waren wordt weer haarscherp op je netvlies weergegeven.

Iedere keer wanneer je terugdenkt aan toen, voelt het alsof je daar weer bent. Je ervaart weer alle geestelijke emoties en lichamelijke gevoelens die je toen ook voelde. Je voelt het misschien in je keel, in je hart of in je buik. En wellicht schieten er inmiddels ook allerlei varianten van die situatie door je hoofd. Varianten met wat je anders had kunnen zeggen, anders had kunnen doen.

Misschien hield je jezelf toen in en scheld je nu, in je herinnering, de desbetreffende(n) de huid helemaal vol. Misschien viel je toen stil en zocht je naar woorden en weet je inmiddels de juiste woorden te vinden. Misschien wist je toen niet zo goed wat je voelde en weet je nu precies wat je toen voelde en ook hoe je jouw gevoelens over zou brengen. Misschien kon je toen geen ´het spijt me´ over je lippen krijgen terwijl ´het spijt me´ nu als het ware uit al je poriën ademt en moeiteloos over je lippen zou komen.

Blijven hangen in je verleden: de lichamelijke gevolgen van je zelfgebouwde kooi!
Ergens weet je wel dat blijven hangen in je verleden geen zoden aan de dijk zet en dat het geenszins opbouwend werkt. Ergens voel je ook wel dat je als het ware in een schommelstoel zit: je beweegt wel wat maar er is geen persoonlijke vooruitgang. Er is slechts stilstand en stilstand is achteruitgang. Want alles in de natuur heeft simpel bekeken 2 opties: of het groeit, of het sterft af. Wij mensen zijn daar absoluut geen uitzondering op, wij behoren immers tot diezelfde natuur. Zoals huisarts en astronaut André Kuipers ooit zei: ‘If you don’t use it, you lose it.’

Een goed voorbeeld is het breken van je been. Wanneer je jouw been breekt, dan kun je het normaliter 6 weken lang niet belasten en gebruiken op de manier zoals je gewend bent. Reeds na 6 weken gips is de achteruitgang van jouw spieren duidelijk zichtbaar en voelbaar. Je been is dunner geworden vanwege de degeneratie van jouw spieren. Ook zal jouw been niet a la minute de volledige belasting aankunnen als voor de breuk. En dat na -slechts- 6 weken.

Dit principe is van toepassing op jouw gehele lichaam. Wat je niet gebruikt, dat verlies je. Andersom is het principe net zo goed van toepassing. Wat je gebruikt, dat behoud je én kun je zelfs sterker maken. Denk aan een sporter. Een sporter gebruikt zijn of haar lichaam vaak zeer intensief. Wanneer deze belasting op een gezonde manier plaatsvindt, in combinatie met voldoende rustmomenten, dan brengt dit niet alleen behoud, maar zelfs verbetering. Zoals een sterker hart en longen, sterkere spieren, betere conditie, sterker uithoudingsvermogen etc.

Jij weet zelf ook wel dat het verleden voorbij is. En dat je op je kop kunt gaan staan en drie salto’s kunt maken, het maakt geen zak uit. Wat je ook doet of laat, je verleden is voorbij en je kunt er geen enkele invloed op uitoefenen. Zero, Zilch, Zip, Nada. En tóch duik je iedere keer weer in je verleden. Tóch rakel je met grote regelmaat je herinneringen weer op. Herinneringen, ofwel gedachten die ervoor zorgen dat je (een deel) van jouw verleden opnieuw beleeft. En dat is ook exact wat er gebeurt. Je beleeft je verleden letterlijk opnieuw. Keer op keer op keer op keer. Jouw brein kent namelijk geen verschil tussen het heden en het verleden. Voor jouw brein is het altijd nu.

Dus wanneer jij terugdenkt aan een situatie uit je verleden, dan ben je wat jouw brein en lichaam betreft, op dat moment weer daadwerkelijk in het verleden. We benadrukken het nogmaals: jouw brein en lichaam beleven het verleden LETTERLIJK opnieuw. Dit betekent dat je weer alle emoties van toen ervaart. Je voelt je weer verdrietig, gefrustreerd, boos of anderszins geëmotioneerd. Misschien had je die emoties al opgemerkt, maar was het je ook al opgevallen dat ook jouw lichaam reageert?

Voel je hoe jouw pols versnelt van opwinding, doet je hart letterlijk pijn en krijg je geen eten weg vanwege die steen in je maag? Merk je op hoe moeilijk het ineens weer is om jezelf uit te spreken, je voelt de spieren van je keel letterlijk samenkrampen, alsof er een brok in je keel zit en de boel blokkeert. Wat denk je dat het met jouw lichamelijke gezondheid doet wanneer jij met grote regelmaat het verleden weer herbeleeft? Zal het jouw gezondheid ten goede komen denk je?

Blijven hangen in je verleden: een van de grootste menselijke handicaps!
Misschien dienen wij mensen wat vaker een voorbeeld te nemen aan de dieren. Want heb jij ooit een depressief hert zien rondhuppelen? Heb je ooit gehoord dat een kudde olifanten een speciale praatgroep heeft, waar ze steeds opnieuw al hun problemen kunnen bespreken?

Dieren doen het anders dan wij mensen in dit opzicht. Wanneer dieren iets vervelends meemaken dan kijken ze er even naar, schudden de boel van zich af, likken hun wonden en vervolgens gaan ze weer over tot de orde van de dag. Hoe anders reageren wij mensen maar al te vaak. We maken iets mee, we kijken ernaar en voorzien datgene wat we net hebben meegemaakt van allerlei gedachten en verhalen. We nemen de hele situatie zeer persoonlijk op en raken volledig overstuur. We likken onze wonden steeds opnieuw, vertellen erover tegen anderen, laten anderen ook onze wonden likken en we vinden onszelf heel zielig.

Vanuit de hypnotherapie en NLP is bekend dat elk gedrag wat je vertoont een goede bedoeling heeft voor jezelf. Niet persé voor de ander, maar absoluut wel voor jezelf. Dit is een stelling die de nodige weerstand kan oproepen. Want wat ik heb meegemaakt is echt heel erg hoor! Hoe kan ik daar nou een goede bedoeling bij hebben? En toch levert niet datgene wat je hebt meegemaakt, maar hoe jij erin blijft hangen jou iets op. Jouw manier van omgaan met het verleden levert je iets op wat erg belangrijk voor je is. Het vervult een waarde van jou en levert je een goed gevoel. Blijven hangen in het verleden kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat je extra aandacht en medelijden krijgt van andere mensen. Dit kan jou het gevoel opleveren dat andere mensen om je geven, dat je gehoord en gezien wordt.

Van nature wil elk mens zich geliefd voelen en gehoord en gezien worden. We creëren allerlei manieren om aan die behoeften te voldoen. Sommige manieren zijn neutraal, andere manieren werken opbouwend en helpen ons groeien. En weer andere manieren werken verre van opbouwend maar laten ons stilstaan en werken onze achteruitgang in de hand.

Blijven hangen in het verleden is zo’n voorbeeld. Het levert je mogelijk de aandacht, het medelijden en het gehoord worden van andere mensen. Maar tegelijkertijd sta jij stil en ga je achteruit. Je kunt namelijk onmogelijk genieten van het heden wanneer jij nog met je hoofd in het verleden hangt. En net zo min is het mogelijk om -met je hoofd in het verleden hangend- jezelf te richten op het bouwen aan je toekomst.

Maar misschien is dat ook wel precies wat je wilt? Want een ander gevolg van blijven hangen in je verleden, is dat je geen verantwoordelijkheid neemt voor jezelf, voor je eigen gedrag en voor jouw eigen leven. In plaats daarvan wijs je naar de ander en poog je de verantwoordelijkheid in diens schoenen te schuiven. Jij kunt er niks aan doen, want jij hebt dit en dat meegemaakt.

Is dat zo? Nee, je kunt niks meer veranderen aan de situatie en aan hetgeen je hebt meegemaakt, dat klopt. Ja, je kunt er iets van vinden en een mening over hebben, maar helpt je dat? Waar jij echter alle invloed op uit kunt oefenen is hoe jij omgaat met de gevolgen, hoe jij jezelf gedraagt in het hier en nu. Wat je kunt doen is je verleden leren zien vanuit een ander perspectief, leren accepteren, de lessen leren die jouw verleden bevat en doorgaan met je leven. 

Blijven hangen in je verleden zorgt voor een geasfalteerde 4-baansnelweg vol file in jouw brein!
Hoe vaker jij blijft hangen in de problematiek van jouw verleden, hoe sterker deze problemen worden! En hoe moeilijker het wordt om jouw problemen daadwerkelijk te verwerken. Want elke keer wanneer je aan die oude situaties terugdenkt, moet jouw brein weer alle beelden, emoties, gevoelens en woorden van toen terughalen. Met als gevolg dat je eigenhandig de verwerking van jouw verleden in de weg staat. Erger nog, je maakt die specifieke hersenverbindingen steeds sterker waardoor je steeds sterker blijft hangen in je verleden.

Hoe werkt dat nou precies vraag je jezelf misschien af? 

In jouw brein bevinden zich zo’n 100 miljard hersencellen ofwel neuronen. Deze hersencellen kunnen verbindingen met elkaar maken door uitlopers te vormen. Deze uitlopers vormen bruggetjes tussen de neuronen. Wanneer jij iets nog niet kan dan is er geen bruggetje. Wanneer jij iets nieuws leert dan ontstaat er een bruggetje. Dat bruggetje is wanneer het net gebouwd is, nog heel dun en kwetsbaar. Maar hoe vaker jij jouw nieuw geleerde vaardigheid oefent, hoe dikker en sterker dit bruggetje wordt.

Het is net als bij het bouwen van een echte brug, er is veel werk nodig om een stevige brug tot stand te laten komen. In het allereerste begin is dat bruggetje als een nieuw aangelegd zandpad. Maar na hard werken en veel oefenen wordt zo’n bruggetje als een geasfalteerde 4-baansnelweg! Wanneer jij dus heel goed wilt worden in jouw nieuwe vaardigheid, dan zal je er hard voor moeten werken door veel te oefenen.

Maar wat als je jezelf een vaardigheid hebt aangeleerd die in jouw nadeel werkt? Zoals blijven hangen in je verleden, piekeren, jezelf zorgen maken en klagen. Ook dit zijn aangeleerde vaardigheden. Want, heb jij ooit een piekerende baby meegemaakt? Heb jij ooit een baby in zak en as horen klagen over alles wat hem of haar was aangedaan? Is een baby zorgelijk bezig met diens verleden? Nee toch?

Je wordt als mens geboren zonder dat je vaardig bent in jezelf zorgen maken, in piekeren en in klagen. Is een baby te prematuur qua voorbeeld? Kijk dan naar jonge kinderen. Het natuurlijke gedrag van kinderen bevat geen gepieker en hangen in het verleden. Ter illustratie, wist je dat een volwassene gemiddeld zo’n 10 tot 15 keer per dag lacht? Misschien denk je nu, dat is best veel? Weet je dat een kind gemiddeld zo’n 300 tot 400 keer per dag lacht? Blijven hangen in het verleden, zorgen maken, klagen en piekeren, het zijn allemaal aangeleerde vaardigheden.

En alle vaardigheden beginnen ooit als een dun en kwetsbaar verbindinkje tussen 2 hersencellen. Slechts door regelmatige herhaling en oefening ontstaat een dusdanige verbinding dat deze haast onbreekbaar is. Op dat moment heb je iets geleerd voor je leven lang. Wanneer dit gaat om vaardigheden zoals fietsen, autorijden, goede communicatie en dat soort zaken dan is dat helemaal prima toch? Maar wat nou als jij net zulke stevige verbindingen hebt gebouwd voor wat betreft blijven hangen in je verleden en zorgelijk piekeren?

Weet dan dat hypnotherapie jou hierin kan begeleiden. Met behulp van hypnotherapie kun jij jouw brein nieuwe verbindingen leren maken. Verbindingen die gericht zijn op het transformeren van jouw beleving van je verleden zodat je vanuit innerlijke rust en vrede kunt gaan leven.

Hypnotherapie biedt jou de oplossing door jou te leren loslaten vanuit transformatie, acceptatie en vergeving. Vergeving, niet alleen van die ander(en) maar zeker ook vergeving van jezelf. Hypnotherapie biedt jou de mogelijkheid om het heft van jouw leven in eigen hand te nemen zodat jij eigenhandig vrijbreekt uit je zelfgebouwde kooi. Leven vanuit innerlijke rust en vrede. Klinkt fantastisch toch?

Met een warme groet van Wim en Jeanet